STRONA GŁÓWNA        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        BIBLIOGRAFIA        O PROJEKCIE       

Saldidae   >>   Salda sahlbergi

Na podstawie: "Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XVIII. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Zeszyt 3. Leptopodidae, Nabrzeżkowate - Saldidae". A. Wróblewski. Warszawa 1968.


Oznaczanie opiera się w znacznej mierze na cechach ubarwienia, które, jeśli idzie o półpokrywy, odznacza się dużą zmiennością. Nieodzowne są w kluczu serie eunomiczne, czyli sekwencje deseni od najjaśniejszych do najciemniejszych, wskazujące na charakterystyczne dla poszczególnych gatunków typy i kierunki odchyleń. Żadna seria wszakże nie ujmuje wszystkich trafiających się wariantów ubarwienia. Opatrzenie się, a zwłaszcza dysponowanie większą liczbą osobników, czyni oznaczanie łatwiejszym.


Salda sahlbergi:
Przyoczka wyraźnie rozsunięte; głowa mniejsza, jej szerokość wynosi u samców mniej niż 63% (zwykle około 57%), u samic mniej niż 55% (zwykle około 52%) szerokości ciała; drugi człon czułków pokryty krótkimi włosami, w środku z boków wystaje kilka długich włosów; przedplecze szorstkie, słabo błyszczące, przeważnie pokryte krótkim, przylegającym owłosieniem, co nadaje barwie czarnej odcień szary; boki przedplecza zwykle mniej lub więcej wypukłe albo proste, ale nigdy nie wklęsłe, kołnierz krótki, zwykle niewyraźny; bruzda poprzeczna przedplecza płytka, szczególnie po bokach; ciało krępe, o zarysie jajowatym, półpokrywy nieco tylko skrócone (forma submacroptera); półpokrywy z równomiernym, złotawym, przylegającym owłosieniem.; ciało u samców 2,25 raza dłuższe od swej szerokości, u samic 2,15 raza; błonka półpokryw z czterema komórkami; pierwsza wewnętrzna komórka błonki u nasady tylko nieznacznie przedłużona.; na exocorium, przynajmniej dystalnie, jasne plamki; długość samców 4,7 (4,1-5) mm, samic 5,2 (4,6-5,7) mm;


Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2019.