STRONA GŁÓWNA        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        PIŚMIENNICTWO        O PROJEKCIE       

Miridae   >>   Orthotylus interpositus

Na podstawie: "Plant bugs (Heteroptera: Miridae) of Poland. J. Gorczyca", Warszawa 2007 oraz "Faune de France, tom 67. Heteropteres Miridae. E. WAGNER et H. H. WEBER", Paris 1964 i "Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XVIII. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Zeszyt 6c. Tasznikowate - Miridae. Podrodziny: Bryocorinae, Orthotylinae". J. Gorczyca, A. Herczek. Toruń 2008.




Rodzaj bardzo szeroko rozprzestrzeniony i liczny, oznaczanie niektórych grup gatunków bardzo trudne nawet dla specjalisty. W niektórych przypadkach pewne oznaczenie można uzyskać jedynie badając struktury genitalne samca. Z Polski wykazano dotąd 15 gatunków zgrupowanych w 6 podrodzajach, w wielu przypadkach prawidłowe oznaczenie jest możliwe jedynie po analizie aparatów kopulacyjnych samców (rys. 74-97, za Gorczyca, Herczek 2008).

Orthotylus interpositus:
Głowa skierowana nieco do przodu (nie prostopadła do osi ciała, plemię Orthotylini); głowa, przedplecze i tarczka jasne; czułki czarne lub ciemnobrązowe u samca, podstawa pierwszego członu czułków i wierzchołek drugiego u samic przyciemnione; II człon czułków rzadko pogrubiały, ale wówczas niespłaszczony; I człon czułków rzadko pokryty gęstymi włoskami; obrączka apikalna nieobecna; tylna krawędź ciemienia zwykle nie zachodzi na przedni płat przedplecza; tylny brzeg ciemienia bez marginesu, jeśli z marginesem to ciało jest jednolicie zielone; oczy dotykają przedniego brzegu przedplecza, lub są nieco oddalone, ale wówczas osobniki nigdy nie są zielonkawe; przedplecze duże, tylny jego brzeg tak szeroki lub szerszy niż nasada półpokryw; przednie część przedplecza mniej wyraźnie wydzielona, poduszeczki przedplecza nie rozdzielone poprzeczną bruzdą; włoski na części grzbietowej jasne, białawe lub żółtawe; półpokrywy nie prześwitujące, zielone;; użyłkowanie na membranie zielone; parempodia blaszkowate, zbiegające się ku wierzchołkom; aedeagus gruby, nie zesklerotyzowany za wyjątkiem spiculi; płytki szczękowe niewyraźne; wyłącznie makropteryczne; paramery jak na rys. 86-87; długość ciała 5,6-6,2 mm;

Rysunki 74-97 za Gorczyca, Herczek 2008; męskich narządy kopulacyjne w rodzaju Orthotylus:



Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2019.