STRONA GŁÓWNA        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        BIBLIOGRAFIA        O PROJEKCIE       

Miridae   >>   Psallus pinicola

Na podstawie: "Plant bugs (Heteroptera: Miridae) of Poland. J. Gorczyca", Warszawa 2007 oraz "Faune de France, tom 67. Heteropteres Miridae. E. WAGNER et H. H. WEBER", Paris 1964 i "Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XVIII. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Zeszyt 6b. Tasznikowate - Miridae. Podrodzina: Phylinae." J. Gorczyca. Toruń 2004.


Rodzaj bardzo liczny, szeroko rozprzestrzeniony w całej Holarktyce, skupiający drobne i bardzo zmiennie ubarwione owady. Jeden z najtrudniejszych do oznaczania rodzajów w całej rodzinie tasznikowatych. W wielu przypadkach rozpoznawane są właściwie tylko samce i to po cechach męskiego aparatu kopulacyjnego. W Palearktyce występuje około stu trzydziestu gatunków i podgatunków chociaż przynależność systematyczna niektórych z nich jest wciąż niepewna.


Psallus pinicola:
Głowa bardziej wydłużona, odległość między wewnętrznym brzegiem oka i zewnętrznym nadustka jest większa lub równa wysokości oka; nadustek nie spłaszczony, dobrze widoczny z bocznej strony, tylny brzeg ciemienia mniej więcej obły; szerokość głowy stanowi 0,50-0,75 szerokości tylnego brzegu przedplecza, rzadko więcej ale wówczas drugi człon czułków wyraźnie dłuższy niż szerokość głowy; nadustek nigdy nie skierowany skośnie ku tyłowi ciała (rys. 25, za Gorczyca 2004); nadustek nie tak bardzo wysunięty (rys. 24, za Gorczyca 2004), część głowy położona poniżej oka jest prawie dwa razy krótsza niż wysokość oka; szerokość ciemienia 1,7-1,9 razy u samca, 2,0-2,2 razy u samicy tak długa jak średnica oka; II człon czułków cylindryczny, zawsze znacznie dłuższy niż 10 razy jego szerokości; pierwszy i drugi człon czułków jasny; u samców II człon czułków bez guzka; II człon czułków tak długi u samca, 0,83 raza u samicy tak długi jak szerokość przedplecza; półpokrywy pokryte srebrzystymi, łuskowatymi włoskami; ciało zmiennie ubarwione, nie pokryte drobnymi brązowymi punktami, na części grzbietowej czerwone lub przynajmniej z czerwonym wzorem; włoski na goleniach osadzone na małych ciemnych plamkach; uda jasne, na udach jedynie drobne, ciemne punkty; obrączka apikalna nieobecna; kłujka zawsze siegająca przynajmniej do przednich bioder; III człon tylnej stopy wyraźnie dłuższy niż II, prawie tak długi jak pierwszy i drugi razem.; parempodia szczeciniaste, pulvilli zwykle małe, przylegające do pazurków na całej swej długości, rzadko wolne, jeśli wolne wówczas nie sięgające środka pazurka; żyje na drzewach iglastych; ząbki na końcu edeagusa rozmieszczone prawie regularnie (rys. 67-68); wyrostek końcowy edeagusa bardzo krótki (rys. 67); długość ciała samca 3,5-3,7 mm, długość ciała samicy 2,7-3,0 mm;


Wszystkie fotografie za Gorczyca 2004; głowa, widok z boku, wybrane gatunki oraz zakończenia męskich narządów kopulacyjnych w rodzaju Psallus:


Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2019.