STRONA GŁÓWNA        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        PIŚMIENNICTWO        O PROJEKCIE       

Saldidae   >>   Chartoscirta elegantula

Na podstawie: "Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XVIII. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Zeszyt 3. Leptopodidae, Nabrzeżkowate - Saldidae". A. Wróblewski. Warszawa 1968.





Oznaczanie opiera się w znacznej mierze na cechach ubarwienia, które, jeśli idzie o półpokrywy, odznacza się dużą zmiennością. Nieodzowne są w kluczu serie eunomiczne, czyli sekwencje deseni od najjaśniejszych do najciemniejszych, wskazujące na charakterystyczne dla poszczególnych gatunków typy i kierunki odchyleń. Żadna seria wszakże nie ujmuje wszystkich trafiających się wariantów ubarwienia. Opatrzenie się, a zwłaszcza dysponowanie większą liczbą osobników, czyni oznaczanie łatwiejszym.

Chartoscirta elegantula:
Błonka półpokryw z czterema komórkami; przedplecze gładkie, bardzo lśniące, z długimi, nastroszonymi włosami, jego boki wklęsłe; kołnierz stosunkowo długi, oddzielony od przedplecza szeroką bruzdą; bruzda odgraniczająca przednią część przedplecza głęboka, stąd część ta wydaje się szczególnie nabrzmiała; przyoczka silnie zbliżone; duża głowa ma szerokość u samców ponad 66%, u samic ponad 60% szerokości ciała; półpokrywy z długimi, nastroszonymi, czarnymi, szczeciniastymi włosami; jasny, żółtawy, zewnętrzny pas exocorium zlewa się od nasady półpokryw z jasną trójkątną plamą wewnętrzną; wszystkie człony czułków smukłe, czwarty, końcowy, biały, z przyciemnionym wierzchołkiem; trichobothriów cztery pary, czwarta - krótka na nadustku; ubarwienie półpokryw jak na rys. 31-34 (za Wróblewski 1968); samce formy submacroptera 2,2, samice 2,1 raza, długoskrzydłe samce 2,3, samice 2,2 raza dłuższe od swej szerokości; długość samców 3,2 (3-3,6) mm, samic 3,6 (3,4-4) mm.

Szeregi eunomiczne w rodzaju Chartoscirta (za Wróblewski 1968):



Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2019.