STRONA GŁÓWNA        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        BIBLIOGRAFIA        O PROJEKCIE       

Saldidae   >>   Micracanthia marginalis

Na podstawie: "Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XVIII. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Zeszyt 3. Leptopodidae, Nabrzeżkowate - Saldidae". A. Wróblewski. Warszawa 1968.


Oznaczanie opiera się w znacznej mierze na cechach ubarwienia, które, jeśli idzie o półpokrywy, odznacza się dużą zmiennością. Nieodzowne są w kluczu serie eunomiczne, czyli sekwencje deseni od najjaśniejszych do najciemniejszych, wskazujące na charakterystyczne dla poszczególnych gatunków typy i kierunki odchyleń. Żadna seria wszakże nie ujmuje wszystkich trafiających się wariantów ubarwienia. Opatrzenie się, a zwłaszcza dysponowanie większą liczbą osobników, czyni oznaczanie łatwiejszym.


Micracanthia marginalis:
Przedplecze szorstkie, słabo błyszczące, przeważnie pokryte krótkim, przylegającym owłosieniem, co nadaje barwie czarnej odcień szary; boki przedplecza zwykle mniej lub więcej wypukłe albo proste, ale nigdy nie wklęsłe, kołnierz krótki, zwykle niewyraźny; bruzda poprzeczna przedplecza płytka, szczególnie po bokach; przedplecze u samców 1,3 raza, u samic 1,4 raza szersze niż głowa; przyoczka wyraźnie rozsunięte; głowa mniejsza, jej szerokość wynosi u samców mniej niż 63% (zwykle około 57%), u samic mniej niż 55% (zwykle około 52%) szerokości ciała; błonka półpokryw z czterema komórkami; tylne uda w środku ciemnobrązowe; mesocorium aksamitnie czarne, bez jasnych plam; na exocorium ciemne zabarwienie dochodzi do brzegu zewnętrznego albo się do niego zbliża.; samce 2,1, samice dwa razy dłuższe od swej szerokości; długość samców 2,8 (2,55-3,05) mm, samic 3,15 (3-3,25) mm.;


Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2019.