STRONA GŁÓWNA        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        BIBLIOGRAFIA        O PROJEKCIE       

Saldidae   >>   Saldula orthochila

Na podstawie: "Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XVIII. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Zeszyt 3. Leptopodidae, Nabrzeżkowate - Saldidae". A. Wróblewski. Warszawa 1968.


Oznaczanie opiera się w znacznej mierze na cechach ubarwienia, które, jeśli idzie o półpokrywy, odznacza się dużą zmiennością. Nieodzowne są w kluczu serie eunomiczne, czyli sekwencje deseni od najjaśniejszych do najciemniejszych, wskazujące na charakterystyczne dla poszczególnych gatunków typy i kierunki odchyleń. Żadna seria wszakże nie ujmuje wszystkich trafiających się wariantów ubarwienia. Opatrzenie się, a zwłaszcza dysponowanie większą liczbą osobników, czyni oznaczanie łatwiejszym.


Saldula orthochila:
Przyoczka wyraźnie rozsunięte; głowa mniejsza, jej szerokość wynosi u samców mniej niż 63% (zwykle około 57%), u samic mniej niż 55% (zwykle około 52%) szerokości ciała; na drugim członie czułków wyrasta wśród krótkich włosów kilka szczególnie długich, odstających; przedplecze szorstkie, słabo błyszczące, przeważnie pokryte krótkim, przylegającym owłosieniem, co nadaje barwie czarnej odcień szary; boki przedplecza zwykle mniej lub więcej wypukłe albo proste, ale nigdy nie wklęsłe, kołnierz krótki, zwykle niewyraźny; bruzda poprzeczna przedplecza płytka, szczególnie po bokach; ciało krępe, o zarysie jajowatym, półpokrywy zwykle mniej lub więcej skrócone; czarne półpokrywy z drobnymi jasnymi plamkami, brzeżny pas exocorium, do żyłki subkostalnej w nasadowej połowie czarny, bez żadnej jasnej plamy.; błonka półpokryw z czterema komórkami; grzbietowa powierzchnia ciała bez długich nastroszonych włosów, owłosienie półpokryw stanowią włosy krótkie, przylegające; eunomia na rys. 52-55 (za Wróblewski 1968); długość samców 3,8 (3,5-4,2) mm, samic 4,3 (4-4,8) mm;


Szereg eunomiczny (za Wróblewski 1968):


Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2019.