STRONA GŁÓWNA        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        BIBLIOGRAFIA        O PROJEKCIE       

Miridae   >>   Globiceps fulvicollis

Na podstawie: "Plant bugs (Heteroptera: Miridae) of Poland. J. Gorczyca", Warszawa 2007 oraz "Faune de France, tom 67. Heteropteres Miridae. E. WAGNER et H. H. WEBER", Paris 1964 i "Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XVIII. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Zeszyt 6c. Tasznikowate - Miridae. Podrodziny: Bryocorinae, Orthotylinae". J. Gorczyca, A. Herczek. Toruń 2008.


Taksonomia tego rodzaju i status kilku gatunków nie jest do końca wyjaśniony. Cechy przy rozróżnianiu gatunków, zwłaszcza samic nie zawsze są pewne i czasami zachodzą na siebie. Przy oznaczaniu większości polskich gatunków pomocny jest kształt paramer samców (rys. 50-57, za Gorczyca, Herczek 2008).


Globiceps fulvicollis:
Głowa skierowana nieco do przodu (nie prostopadła do osi ciała, plemię Orthotylini); głowa jednolicie czarna; tylny brzeg przedplecza 1,2-1,25 raza tak długi jak szerokość głowy; u niektórych osobników mogą zachodzić cechy przeciwstawne do wypunktowanych: przednie część przedplecza mniej wyraźnie wydzielona, poduszeczki przedplecza nie rozdzielone poprzeczną bruzdą; głowa, przedplecze i tarczka czarne; poduszeczki przedplecza wypukłe, ii człon czułków dłuższy niż iii i iv razem, półpokrywy zwykle z jasnym deseniem lub z pasami i kępami srebrzystych długich włosków; II człon czułków rzadko pogrubiały, ale wówczas niespłaszczony; II człon czułków 1,5-1,6 raza tak długie jak tylny brzeg przedplecza; obrączka apikalna nieobecna; tylna krawędź ciemienia zwykle nie zachodzi na przedni płat przedplecza; tylny brzeg ciemienia zakrzywiony, linia łącząca tylne brzegi oczu wypukła; ciemię płaskie lub tylko lekko wypukłe; oczy dotykają przedniego brzegu przedplecza, lub są nieco oddalone, ale wówczas osobniki nigdy nie są zielonkawe; przedplecze duże, tylny jego brzeg tak szeroki lub szerszy niż nasada półpokryw; przednia część przedplecza wyraźnie wydzielona, poduszeczki wyraźne, najczęściej rozdzielone poprzeczną bruzdą; poduszeczki przedplecza lekko lub silnie wypukłe; samice: poduszeczki przedplecza wypukłe, wyraźne; ciało ciemne w poprzeczne żółte pasy; tylne biodra oddzielone jedno od drugiego; podstawa klinika jasna; parempodia blaszkowate, zbiegające się ku wierzchołkom; aedeagus gruby, nie zesklerotyzowany za wyjątkiem spiculi; samice zwykle brachypteryczne, rzadko makropteryczne.; długość ciała samców 5,4-6,1 mm, długość ciała brachypterycznych samic 4,4-5,6 mm.;


Rysunki za Gorczyca, Herczek 2008; paramery:


Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2019.