START        WYKAZ GATUNKÓW        IKONOGRAFIA        ROZMIESZCZENIE        PROGRAMY        PIŚMIENNICTWO        METODYKA        LINKI        O PROJEKCIE

Saldidae   >>   Macrosaldula scotica



Oznaczanie opiera się w znacznej mierze na cechach ubarwienia, które, jeśli idzie o półpokrywy, odznacza się dużą zmiennością. Nieodzowne są w kluczu serie eunomiczne, czyli sekwencje deseni od najjaśniejszych do najciemniejszych, wskazujące na charakterystyczne dla poszczególnych gatunków typy i kierunki odchyleń. Żadna seria wszakże nie ujmuje wszystkich trafiających się wariantów ubarwienia. Opatrzenie się, a zwłaszcza dysponowanie większą liczbą osobników, czyni oznaczanie łatwiejszym.

Macrosaldula scotica:
Przyoczka wyraźnie rozsunięte; głowa mniejsza, jej szerokość wynosi u samców mniej niż 63% (zwykle około 57%), u samic mniej niż 55% (zwykle około 52%) szerokości ciała; przedplecze szorstkie, słabo błyszczące, przeważnie pokryte krótkim, przylegającym owłosieniem, co nadaje barwie czarnej odcień szary; boki przedplecza zwykle mniej lub więcej wypukłe albo proste, ale nigdy nie wklęsłe, kołnierz krótki, zwykle niewyraźny; bruzda poprzeczna przedplecza płytka, szczególnie po bokach; przedplecze, tarczka i półpokrywy (prócz błonek) porośnięte nastroszonymi, czarnymi włosami; ciało bardzo wysmukłe, u samców 2,3-2,5 raza dłuższe od swej szerokości; ciało mniej wysmukłe, samce 2,3, samice 2,25 raza dłuższe od swej szerokości; błonka półpokryw z czterema komórkami; zawsze długoskrzydłe, błonka półpokryw brązowa, żyłki bardzo ostro zarysowane; jasne plamy półpokryw drobne i nieliczne (rys. 42-45, za Wróblewski 1968); samce 5,5 (5,2-5,9) mm, samice 6,4 (6-6,7) mm długości.

Szeregi eunomiczne w rodzaju Macrosaldula (za Wróblewski 1968):





Na podstawie:
Wróblewski A. 1968. Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera, Leptopodidae, Nabrzeżkowate - Saldidae. Klucze do oznaczania owadów Polski, 18(3): 35 ss.


Copyright: Grzegorz Gierlasiński. 2013-2021.