Heterotoma planicornis:
Ciało czarne lub ciemnobrązowe (rzadko jasnobrązowe), błyszczące, pokryte gęstymi, długimi włoskami oraz srebrzystymi łuskowatymi włoskami (które jednak bardzo łatwo odpadają i rzadko się zachowują u martwych okazów). Głowa stosunkowo mała, ciemnobrązowa do prawie czarnej, pierwszy człon czułków czarny, lub ciemnobrązowy, rzadko kasztanowaty, bardzo masywny, krótki, pokryty gęstymi, grubymi, długimi, ciemnymi włoskami, drugi człon ubarwiony jak pierwszy, szeroki, silnie spłaszczony, rozszerzony w środku, zwężający się w wierzchołku i u nasady, pokryty gęstymi, ciemnymi włoskami. Trzeci człon cienki, krótki, ciemny, jasny jedynie u nasady i wierzchołku, czwarty człon najkrótszy i najcieńszy, ciemny, nieznacznie rozjaśniony u nasady i wierzchołku. Ryjek jasny, jedynie w części apikalnej nieco przyciemniony, stosunkowo krótki, sięga środkowej pary bioder. Przedplecze wydłużone, ubarwione jednolicie podobnie jak tarczka, tarczka śródtułowia i półpokrywy. Spodnia strona ciała ciemna, błyszcząca, nasadowe części bioder ciemne, pozostałe odnóża jasne, żółtawe, czasami nabiegłe zielonkawo. Gatunek znany z licznych krajów Europy, zawleczony także do Ameryki Północnej oraz na Hawaje. W Polsce podawany z licznych stanowisk w całym kraju. Spotykany na roślinach z rodzajów Vaccinium, Rubus, Rosa, Althea, Prunus i innych. Odżywia się sokami roślin oraz poluje na drobne owady, spija również soki z dojrzałych, popękanych owoców. Gatunek ma jedno pokolenie w roku i zimuje w stadium jaja, owady dorosłe spotykamy najczęściej w lipcu i sierpniu. Długość ciała 4,5-5,5 mm.

Rysunki za Gorczyca, Herczek 2008; paramery:

Na podstawie:
Gorczyca J., Herczek A. 2008. Tasznikowate - Miridae. Podrodziny: Bryocorinae, Orthotylinae. Klucze do oznaczania owadów Polski, 18(6c): 75 ss.
Wagner E., Weber H.H. 1964. Faune de France, tom 67. Heteropteres Miridae. Paris, 593 s.